دو رسته لولو منظوم در دهان داری

که شب چگونه به پایان همی برد رنجور؟

مرا که سحر سخن در همه جهان رفتست

ز سحر چشم تو بیچاره مانده ام مسحور

عبارت لب شیرین چو لولو منثور

اگر نه وعدهمومنبه آخرت بودی

زمین پارس بهشتست گفتمی و تو حور