ز سحر چشم تو بیچاره مانده ام مسحور

تن درست چه داند به خواب نوشین در

که شب چگونه به پایان همی برد رنجور؟

مرا که سحر سخن در همه جهان رفتست

دو رسته لولو منظوم در دهان داری

عبارت لب شیرین چو لولو منثور

اگر نه وعدهمومنبه آخرت بودی