به دوستی که ندارم ز کید دشمن باک

مرا به روی تو شغلیست از جهان شاغل

که من به حسن تو ماهی ندیده ام طالع

که من به قد تو سروی ندیده ام مایل

وگر به تیغ بود در میان ما فاصل

مرا و خار مغیلان به حال خود بگذار

که دل نمی رود ای ساربان ازین منزل