که شرح مکرمتت را نمی رسد پایان

چو حصر منقبتت در قلم نمی آید

چگونه وصف تو گوید زبان مدحت خوان

من این قصیده به پایان نمی توانم برد

به خاطرم غزلی سوزناک می گذرد

زبانه می زند از تنگنای دل به زبان

درون خانه ضرورت چو آتشی باشد