چو حصر منقبتت در قلم نمی آید

به دور عدل تو جز بر درخت بار گران

سپهر با تو به رفعت برابری نکند

که شرمسار بود مدعی، بلا برهان

چگونه وصف تو گوید زبان مدحت خوان

من این قصیده به پایان نمی توانم برد

که شرح مکرمتت را نمی رسد پایان