من این قصیده به پایان نمی توانم برد

که شرمسار بود مدعی، بلا برهان

چو حصر منقبتت در قلم نمی آید

چگونه وصف تو گوید زبان مدحت خوان

که شرح مکرمتت را نمی رسد پایان

به خاطرم غزلی سوزناک می گذرد

زبانه می زند از تنگنای دل به زبان