ز خلق گوی لطافت تو برده ای امروز

من از تعجب انگشت فکر بر دندان

امید وصل تو جانم به رقص می آرد

چو باد صبح که در گردش آورد ریحان

که دل به دست تو گوییست در خم چوگان

چنانکه صاحب عادل علاء دولت و دین

به دست فتح و ظفر گوی دولت از میدان