بخور ببخش بده ای که می توانی هان

حیات مانده غنیمت شمر که باقی عمر

چو برف بر سر کوهست روی در نقصان

بمرد و هیچ نبرد آنکه جمع کرد و نخورد

چو خیری از تو به غیری رسد فتوح شناس

که رزق خویش به دست تو می خورد مهمان

کرم به جای خردمند کن چو بتوانی