کاندر طلب چو بال بریده کبوتری

ای مرغ پای بسته به دام هوای نفس

کی بر هوای عالم روحانیان پری؟

باز سپید روضه انسی چه فایده

چون بوم بدخبر مفکن سایه بر خراب

در اوج سدره کوش که فرخنده طایری

آن راه دوزخست که ابلیس می رود