مگر خدای نگیرد به راست گفتاری

جماعتی شعرای دروغ شیرین را

اگر به روز قیامت بود گرفتاری

مرا که شکر و ثنای تو گفته ام همه عمر

تو روی دختر دلبند طبع من بگشای

که خانگیش برآورده ام نه بازاری

چو همسریش نبینم به ناقصی ندهم