تو روی دختر دلبند طبع من بگشای

اگر به روز قیامت بود گرفتاری

مرا که شکر و ثنای تو گفته ام همه عمر

مگر خدای نگیرد به راست گفتاری

که خانگیش برآورده ام نه بازاری

چو همسریش نبینم به ناقصی ندهم

خلیفه زاده تحمل چرا کند خواری؟