خلیفه زاده تحمل چرا کند خواری؟

تو روی دختر دلبند طبع من بگشای

که خانگیش برآورده ام نه بازاری

چو همسریش نبینم به ناقصی ندهم

به هر درم سر همت فرو نمی آید

ببسته ام در دکان ز بی خریداری

من آبروی نخواهم ز بهر نان دادن