چگونه تلخ نباشد شب فراق کسی

که شوق می بستاند عنان عقل از دست

درخت سبز نمی بینی ای عجب در باغ

که چون فرو دود آبش چو شاخ تر بشکست

که بامداد قیامت درو توان پیوست

جهان بر آب نهادست و زندگی بر باد

بر آب و باد کجا باشد اعتماد نشست؟