چندان برفت خون ز چراحت به راستی

بر بام ما ز گریه خون ناودان برفت

تلخست شربت غم هجران و تلخ تر

بر سرو قامتی که به حسرت جوان برفت

کز چشم مادر و پدر مهربان برفت

همچون شقایقم دل خونین سیاه شد

کان سرو نوبر آمده از بوستان برفت