شکیبایی مجوی از جان مهجور

که باران بیشتر سیلاب خونست

دگر خون سیاووشان بود رنگ

که آب چشمه ها عنابگونست

که بار از طاقت مسکین فزونست

سکون در آتش سوزنده گفتم

نشاید کرد و درمان هم سکونست