که بار از طاقت مسکین فزونست

دگر خون سیاووشان بود رنگ

که آب چشمه ها عنابگونست

شکیبایی مجوی از جان مهجور

سکون در آتش سوزنده گفتم

نشاید کرد و درمان هم سکونست

که دنیا صاحبی بدعهد و خونخوار