نشاید کرد و درمان هم سکونست

شکیبایی مجوی از جان مهجور

که بار از طاقت مسکین فزونست

سکون در آتش سوزنده گفتم

که دنیا صاحبی بدعهد و خونخوار

زمانه مادری بی مهر و دونست

نه اکنونست بر ما جور ایام