کاو حاجت کس نمی گزارد

خاری چه بود به پای مشتاق؟

تیغیش بران که سر نخارد

حاجت به در کسیست ما را

گویند برو ز پیش جورش

من می روم او نمی گذارد

من خود نه به اختیار خویشم