من می روم او نمی گذارد

حاجت به در کسیست ما را

کاو حاجت کس نمی گزارد

گویند برو ز پیش جورش

من خود نه به اختیار خویشم

گر دست ز دامنم بدارد

بنشینم و صبر پیش گیرم