گل را مبرید پیش من نام

من بی تو گمان مبر که یکدم

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

با حسن وجود آن گل اندام

انگشت نمای خلق بودیم

مانند هلال از آن مه تام