دور از تو شکیب چند باشد؟

تا خود به کجا رسد سرانجام

من در قدم تو خاک بادم

باشد که تو بر سرم نهی گام

ممکن نشود بر آتش آرام

در دام غمت چو مرغ وحشی

می پیچم و سخت می شود دام