بنشینم و صبر پیش گیرم

می پیچم و سخت می شود دام

من بی تو نه راضیم ولیکن

چون کام نمی دهی به ناکام

دنباله کار خویش گیرم

ای زلف تو هر خمی کمندی

چشمت به کرشمه چشم بندی