من بی تو نه راضیم ولیکن

ممکن نشود بر آتش آرام

در دام غمت چو مرغ وحشی

می پیچم و سخت می شود دام

چون کام نمی دهی به ناکام

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم