بنشینم و صبر پیش گیرم

من کشته سر بر آستانم

چون در تو نمی توان رسیدن

به زان نبود که تا توانم

دنباله کار خویش گیرم

آن برگ گلست یا بناگوش

یا سبزه به گرد چشمه نوش