آن برگ گلست یا بناگوش

به زان نبود که تا توانم

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

یا سبزه به گرد چشمه نوش

دست چو منی قیامه باشد

با قامت چون تویی در آغوش