دنباله کار خویش گیرم

تا جهد بود به جان بکوشم

وانگه به ضرورت از بن گوش

بنشینم و صبر پیش گیرم

طاقت برسید و هم بگفتم

عشقت که ز خلق می نهفتم

طاقم ز فراق و صبر و آرام