عشقت که ز خلق می نهفتم

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

طاقت برسید و هم بگفتم

طاقم ز فراق و صبر و آرام

زآن روز که با غم تو جفتم

آهنگ دراز شب ز من پرس