بنشینم و صبر پیش گیرم

نتوانم ازین دیار برگشت

بیچارگیست چاره عشق

دانی چه کنم چو یار برگشت؟

دنباله کار خویش گیرم

هر دل که به عاشقی زبون نیست

دست خوش روزگار دون نیست