دنباله کار خویش گیرم

بیچارگیست چاره عشق

دانی چه کنم چو یار برگشت؟

بنشینم و صبر پیش گیرم

هر دل که به عاشقی زبون نیست

دست خوش روزگار دون نیست

جز دیده شوخ عاشقان را