گر لاف زنی که من صبورم

از ماه شب چهارده ضو

چون می گذری بگو به طاوس

گر جلوه کنان روی چنین رو

بعد از تو، حکایتست و مشنو

دستی ز غمت نهاده بر دل

چشمی ز پیت فتاده در گو