نشان پای روباه است اندر قلعه امکان

چه فرجامی است غیر از اوفتادن بدعنانی را

شراب گمرهی را میشکستیم ار خم و ساغر

بپایان میرساندیم این خمار و سرگرانی را

بپر چون طائر دولت، رها کن ماکیانی را

تو گه سرگشته جهلی و گه گم گشته غفلت

سر و سامان که خواهد داد این بی خانمانی را