پای تو همواره براه کج است

هرچه فساد است ز روی و ریاست

شوخ تن و جامه چه شوئی همی

این دل آلوده به کارت گواست

دست تو هر شام و سحر بر دعاست

چشم تو بر دفتر تحقیق، لیک

گوش تو بر بیهده و ناسزاست