گوش تو بر بیهده و ناسزاست

پای تو همواره براه کج است

دست تو هر شام و سحر بر دعاست

چشم تو بر دفتر تحقیق، لیک

بار خود از دوش برافکنده ای

پشت تو از پشته شیطان دوتاست

نان تو گه سنگ بود گاه خاک