از چه همی کاهدمان روز و شب

از تو چرا درگذرد؟ اژدهاست

وقت گرانمایه و عمر عزیز

طعمه سال و مه و صبح و مساست

گر که نه ما گندم و چرخ آسیاست

گر که یمی هست، در آخر نمی است

گر که بنائی است، در آخر هباست