کی چون نفس مرغ صبح خوانست

بندیش ز دیوی که آدمی روست

بگریز ز نقشی که دلستانست

در نیمه شب، ناله شباویز

از منقبت و علم، نیم ارزن

ارزنده تر از گنج شایگانست

کردار تو را سعی رهنمونست