در نیمه شب، ناله شباویز

بیغ افکن بسیار خانمانست

بندیش ز دیوی که آدمی روست

بگریز ز نقشی که دلستانست

کی چون نفس مرغ صبح خوانست

از منقبت و علم، نیم ارزن

ارزنده تر از گنج شایگانست