بدار دست ز کشتی که حاصلش تلخیست

مبرهن است که بیزار ازین پرستاریست

سپرده ای دل مفتون خود بمعشوقی

که هر چه در دل او هست، از تو بیزاریست

بپوش روی ز آئینه ای که زنگاریست

بخیره بار گران زمانه چند کشی

ترا چه مزد بپاداش این گرانباریست