بزن آبی و ز جانی شرری بنشان

چو شدی نیک، چه پروات ز بد روزی

چو شدی نوح، چه اندیشه ات از طوفان

برو از تیه بلا گمشده ای دریاب

به یکی لقمه، دل گرسنه ای بنواز

به یکی جامه، تن برهنه ای پوشان

بینوا مرد بحسرت ز غم نانی