گر چه یونان وطن بس حکما بودست

که مبادا رسد آنروز که نتوانی

خون دل چند خوری در دل سنگ، ای لعل

مشتریهاست برای گهر کانی

نیست آگاه ز حکمت همه یونانی

کلبه ای را که نه فرشی و نه کالائیست

بر درش می نبود حاجت دربانی