غبارت چشم را تاریکی آموخت

رسانی هر وجودی را گزندی

باندوهی بسوزی خرمنی را

کشی از دست مهری دامنی را

شرارت ریشه اندیشه را سوخت

دو صد راه هوس را چاه کردی

هزاران آرزو را آه کردی