چه خواهد بود گر زین پس نباری

به ماه دی، گلستان گفت با برف

که ما را چند حیران میگذاری

بسی باریده ای بر گلشن و راغ

بسی گلبن، کفن پوشید از تو

بسی کردی بخوبان سوگواری

شکستی هر چه را، دیگر نپیوست