بسی گلبن، کفن پوشید از تو

که ما را چند حیران میگذاری

بسی باریده ای بر گلشن و راغ

چه خواهد بود گر زین پس نباری

بسی کردی بخوبان سوگواری

شکستی هر چه را، دیگر نپیوست

زدی هر زخم، گشت آن زخم کاری