گیرم که رفته ایم از اینجا به گلشنی

جز کار مادران نکنی کار دیگری

روزیکه رسم و راه پرستاریم نبود

میدوختم بسان تو، چشمی به منظری

با هم نشسته ایم بشاخ صنوبری

تا لحظه ایست، تا که دمیدست نوگلی

تا ساعتی است، تا که شکفته است عبهری