ترا گردید جای آتش، مرا آب

که کار من شد از جور تو مشکل

ترا دادست دست شوق بر باد

مرا کندست سیل اشک، بنیاد

تو زاسایش بری گشتی، من از خواب

ز بس کاندیشه های خام کردی

مرا و خویش را بدنام کردی