زوال دولت خود، چندخواهی

از آنروزی که گردیدی تو مفتون

مرا آرامگه شد چشمه خون

تو اندر کشور تن، پادشاهی

چرا باید چنین خودکام بودن

اسیر دانه هر دام بودن

شدن همصحبت دیوانه ای چند