هزار قطره باران چکید بر رویش

سبک قدم نشده، دید بس گرانجانی

گهی، رونده سحابی گرفت چهره مهر

گهی، هوا چو یم عشق گشت طوفانی

جفا کشید بس، از رعد و برق نیسانی

هزار گونه بلندی، هزار پستی دید

که تا رسید به آن بزمگاه نورانی