که ای شاه پیروز جاوید زی

بپیش اندر آوردشان چون سزید

بکش کرده دست و زمین را بروی

ستردند زاری کنان پیش اوی

که خود جاودان زندگی را سزی

ز شهری بداد آمدستیم دور

که ایران ازین سوی زان سوی تور