نظر به عجب، در آلودگان نیمکردی

میان شعله جانسوز، تا کمر بودی

نمی نشستی اگر نزد ما درین مطبخ

مبرهن است که در مطبخ دگر بودی

بدامن سیه خود، گرت نظر بودی

من از سیاهی خود، بس ملول میگشتم

اگر تو تیره دل، از من سپیدتر بودی