من از سیاهی خود، بس ملول میگشتم

مبرهن است که در مطبخ دگر بودی

نظر به عجب، در آلودگان نیمکردی

بدامن سیه خود، گرت نظر بودی

اگر تو تیره دل، از من سپیدتر بودی