پی پیوند گهرهای تو، بس

زانکه من بذل سر و تن کردم

شمع خندید که بس تیره شدم

تا ز تاریکیت ایمن کردم

گهر اشک بدامن کردم

گریه ها کردم و چون ابر بهار

خدمت آن گل و سوسن کردم